دنیای امروز پر از صداها و تصاویری است كه میتوانند ذهن كودك را درگیر، نگران یا ترسان كنند؛ از اخبار جنگ گرفته تا گفتوگوهای پراسترس بزرگترها. اما راه محافظت، پنهانكاری نیست. كودكان نیاز دارند واقعیت را بشنوند، اما با زبانی متناسب، همراه با صداقت، توجه و فضایی امن برای بیان احساساتشان.
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، درك كودكان از وقایع تلخ به شدت وابسته به سن، تجربه و محیط اطرافشان است؛ به همین دلیل باید نحوه گفتوگو با آنها را با توجه به سن و سالشان تنظیم كرد. طبیعی است كه خردسالان، درك محدودی از مفاهیم انتزاعی مثل جنگ دارند. بنابراین برای گفتن از جنگ برای آنها باید از زبان ساده و استعارههای امن استفاده كرد. چراكه تأكید بر امنیت كودك، در این سن و سال، بسیار مهم است. اصلاً احساس امنیت، موجب رشد مغز، دلبستگی، یادگیری و تنظیم احساسات در كودكان میشود.
خردسالان هنوز در حال ساختن تصویرشان از «دنیا» هستند. آنها نمیدانند دنیا، امن است یا خطرناك؛ به همینخاطر، نگرش آنها به دنیا از رفتار بزرگترها سرچشمه میگیرد. به این معنی كه اگر در محیطی باشند كه دعوا، تنش یا رفتار خشونتآمیز وجود دارد؛ به سوالاتشان پاسخ داده نمیشود؛ یا كسی به گریه و شادیشان، توجه نمیكند، در ذهن خود، دنیا را ناامن، غیرقابلپیشبینی و ترسناك میبینند.
كودكان نباید در معرض اخبار خشن، تصاویر دردناك یا گفتوگوهای اضطرابآور بزرگترها قرار بگیرند. تماشای اخبار باید مدیریتشده، محدود و همراه با گفتوگو و توضیح باشد. ذهن كودك قدرت پردازش تصاویر و اطلاعات سنگین را ندارد و ممكن است دچار ترس، كابوس یا بیقراری شود. پس در عینحال كه باید با آنها صادق باشیم و ترسهاشان را به رسمیت بشناسیم، بهتر است منابع خبری را محدود كنیم و برایشان فضایی امن برای بازی، استراحت و امید بسازیم و به این نكته توجه كنیم كه امنیت روانی یعنی اینكه به او یاد بدهیم، گاهی دنیا، جای سختی برای زندگی كردن است. اما او تنها نیست و كسی هست كه با او و در كنار اوست. دوستش دارد و به احساسات و نیازهایش توجه میكند.
