وقتی اخبار بحرانها در اطراف ما جریان دارد، لازم نیست كودكان در معرض همهچیز قرار بگیرند. آنها بیش از خبر، به امنیت عاطفی نیاز دارند.
بشنویم بدون قضاوت
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، وقتی كودك چیزی میپرسد یا احساسی را بیان میكند، پیش از توضیح دادن، فقط گوش بدهیم. شنیدن، حتی بدون پاسخ، میتواند آرامكننده باشد.
همدلی كنیم، نه آرامكردن سریع
به جای گفتنِ «چیزی نیست»، بپرسیم:«دوست داری پیدا كنیم چه احساسی داری؟» همدلی یعنی در كنار احساس كودك ایستادن، حتی اگر پاسخی نداریم.
كمكش كنیم احساسش را بشناسد
«ناراحتی؟ گیجی؟ شاید ترس؟» نامگذاری احساسها، كودك را با خودش آشنا میكند.
از نیازش بپرسیم
هر احساسی پیامی دربارهی یك نیاز دارد. گاهی كافیست بپرسیم:
«الان به آرامش نیاز داری؟» تا راهی باز شود برای تماس واقعی و پیوند انسانی.
در ادامه، میتوان با هم كاری كرد كه توانمندی و معنا را به كودك برگرداند: «چی كمكت می كند وقتی همچین چیزهایی میشنوی؟ دوست داری با هم یك كاری بكنیم كه به آدمها كمك كند؟»
حتی كشیدن یك نقاشی برای صلح، نوشتن یك دعا، یا فرستادن پیام مهربانی برای كسی، میتواند برای كودك معنابخش باشد.
در روزهایی كه دنیا پر از صداست، شاید مهمترین هدیهای كه میتوانیم به كودكان بدهیم، گوشی برای شنیدن، دلی برای همدلی و فضایی برای بیقضاوتبودن باشد.
بچهها را نترسانیم
خوبه كه به قدر فهمشان با آنها صحبت شود اما هیچ دلیلی ندارد كه ذهنشان طوری درگیر شود كه نتوانند تحلیلش كنند و از این حادثه عبور كنند.
توضیح اضافه باعث بالا رفتن سطح اضطراب بچهها میشود.
سعی كنیم بچه ها را در جریان اخبار و اتفاقات پیش آمده قرار ندهیم.
زندگی عادی و روتین و روز مرگی خود را داشته باشیم.
تغذیه و خواب بچهها با كیفیت و مثل روال قبل باشد و اظهار ناآرامی و ترس والدین و نداشتن یك روال عادی باعث نگران شدن بیشتر بچهها خواهد شد.
اگر در نزدیكی منزل شما خانه ای تخریب شده است، به هیچ وجه با كودكان خود به محل حادثه نروید.
روزی 30 دقیقه با بچهها بازی كنیم هر بازی كه بچه ها انتخاب می كنند و مادر یا پدر بدون گوشی وكار دیگری تمام عیار در اختیار كودكشون باشند، و این باعث كاهش استرس و اضطراب بچهها خواهد شد.
از ترشیجات، تنقلات ترش و ادویه های تند و تحریك كننده و مواد افزودنی در بعضی از خوراكی ها پرهیز كنید.
دوش آب ولرم بسیار آرام بخش خواهد بود، بنابراین روزانه بچهها حمام كنند.
والدین درصدد این نباشند كه به فرزندشان توضیح دهند و تحلیلگر این اتفاقات باشند و داده اضافی بدهند، فقط باید سوال و جواب با فرزند خود داشته باشند و اینكه: تو چی فكر میكنی؟ نظرت چی هست؟ الان چه احساسی داری؟ دوست داری الان چكار كنی؟ من میتونم كمكت كنم؟
مشغول كردن بچهها به درست كردن كیك، دسر، واكس زدن كفش ها، مرتب كردن كمد لباس ها، جدا سازی حبوبات درهم، نقاشی كردن روی كاغذ، نقاشی با رنگ انگشتی روی كاشی حمام، خمیر بازی با خمیر شیمیایی و یا خمیر نان، با گل بهداشتی كار كردن، تی كشیدن، شستن ظرف، پر كردن قوطی حبوبات و قند، شكر و چای، شستن میوه و...
