پرخوری عصبی؛ واكنش طبیعی اما آسیب‌زننده

این روزها كه فشارهای روحی، اخبار ناگوار و نگرانی‌های روزمره بیشتر شده، خیلی‌ها متوجه شده‌اند كه اشتهایشان مخصوصاً برای خوراكی‌های شیرین افزایش پیدا كرده. این یك اتفاق شایع است و به آن پرخوری عصبی گفته می‌شود.

1405/01/16
|
09:26

به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، اما چرا در زمان استرس میل ما به شیرینی بیشتر می‌شود؟
وقتی بدن تحت استرس قرار می‌گیرد، هورمونی به نام كورتیزول بالا می‌رود. كورتیزول باعث می‌شود بدن دنبال منابع انرژی سریع بگردد و مغز ساده‌ترین راه یعنی قند و كربوهیدرات‌های شیرین را انتخاب می‌كند. این مواد باعث ترشح دوپامین و ایجاد احساس آرامش كوتاه‌مدت می‌شوند.

به همین دلیل فرد برای چند دقیقه احساس بهتری دارد، اما در ادامه این چرخه تكرار می‌شود و می‌تواند به افزایش وزن، اختلالات خواب و بی‌نظمی در سیستم گوارش منتهی شود.

البته این روند قابل كنترل است و برای مدیریت چاقی ناشی از پرخوری عصبی، روش‌های مختلفی وجود دارد؛ از اصلاح سبك زندگی و تعادل مزاج گرفته تا روش‌های جدید مثل داروها و آمپول‌های كمك‌كننده به كاهش وزن. اما قبل از آن، همیشه بهتر است از راهكارهای ساده و خانگی شروع كنیم.

سه راهكار خانگی مؤثر برای كنترل پرخوری عصبی

ویتامین C؛ سپر ضد استرس بدن

میوه‌هایی مثل پرتقال، لیمو، كیوی و گریپ‌فروت سرشار از ویتامین C هستند.
ویتامین C با كاهش اثرات مخرب استرس اكسیداتیو، به تنظیم بهتر سیستم ایمنی و آرام‌تر شدن بدن كمك می‌كند. وقتی سطح استرس كمتر باشد، تمایل به پرخوری نیز كاهش می‌یابد.

مغزیجات؛ غذای مغز و اعصاب
بادام، گردو، فندق و پسته سرشار از منیزیم، اسیدهای چرب مفید و امگا3 هستند.

این مواد به عملكرد بهتر سیستم عصبی و تعادل خلق كمك می‌كنند، از اسپاسم‌های عصبی می‌كاهند و باعث سیری طولانی‌مدت‌تر می‌شوند. مصرف 5 تا 10 عدد بادام یا یك عدد گردو به‌صورت روزانه كافی است.

دمنوش‌های آرام‌بخش؛ طبیعتی كه استرس را كم می‌كند
دمنوش‌هایی مثل بادرنجبویه، بابونه، اسطوخودوس و به‌لیمو می‌توانند سطح اضطراب را پایین بیاورند. این گیاهان با آرام‌كردن سیستم عصبی مركزی، میل به خوردن تنقلات پركالری را كمتر می‌كنند. یك فنجان دمنوش قبل از خواب یا عصرانه تأثیر قابل‌توجهی دارد.

در كنار این راهكارها، ایجاد الگوی خواب منظم، ورزش سبك روزانه و كاهش قرارگیری در معرض اخبار استرس‌زا می‌تواند نقش مهمی در كنترل پرخوری عصبی داشته باشد.

دسترسی سریع