ذهن انسان در شرایط بحرانی دچار تنگنظری زمانی میشود و تمام تمركز را بر لحظه اكنون و نگرانیهای امشب معطوف میكند. با بازگشت آرامش، ضروری است دوباره افق دید را گسترش داد و با برنامهریزی برای روزهای آینده، جریان زندگی را فعالانه بازسازی كرد.
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، در دورههایی كه فشارهای روانی بالا میرود، یكی از واكنشهای طبیعی ذهن، محدود شدن نگاه به زمان و تمركز صرف بر ساعات پیشروست. این كوتاهبینی، ابزار ذهن برای بقاست اما در دوران آرامتر، تداوم آن میتواند توان تصمیمگیری و احساس كنترل را كاهش دهد.
اكنون كه شرایط به سمت ثبات پیش میرود، لازم است نگاه دوبارهای به مسیر آینده داشت.
رسیدگی به كارهای عقبافتاده، برنامهریزی برای روزهای پیشرو و تعریف اهداف جدید میتواند پیام روشنی به روان ارسال كند؛ اینكه زندگی متوقف نشده و همچنان در جریان است.
این تغییر رویكرد، نهتنها احساس امید را تقویت میكند بلكه به بازیابی انرژی و نظم ذهنی كمك خواهد كرد.
